چسب هبلکس

چسب هبلکس

 تعریف جزء:

از این چسب برای چسباندن بلوکه‌های هبلکس به یکدیگر استفاده می‌شود.

  • مشخصات فنی:

مشخصات فنی چسب، توسط کارخانه سازنده بر روی کیسه‌ها درج می‌گردد که در مورد کارخانه‌های مختلف متفاوت است. چسب هبلکس معمولاً در کیسه‌های ۲۵ کیلوگرمی به بازار عرضه می‌گردد.

  • نحوه اجرای جزء:

بلوکه‌های هبلکس قابلیت اجرا با انواع ملات‌ها و چسب‌های مخصوص را دارد ولی بهتر است از چسب هبلکس استفاده گردد. زیرا باعث بالا رفتن سرعت می‌شود و سطح تمام شده کار مناسب آستر نهایی خواهد بود. همچنین استفاده از ملات چسب مخصوص، باعث از بین رفتن پرت حرارتی در محل بندهای بلوک می‌گردد. این ملات‌ها عمدتاً بر دو پایه پلیمری و سیمانی بوده و با توجه به دستوالعمل کارخانه سازنده آماده و کاردک شانه‌ای به ضخامت حدوداً ۲ میلیمتر بر روی رج‌های افقی و قائم بلوک استفاده می‌گردند. همچنین برای اتصال بهتر میتوان درزهای بلوکها را بعد از اجرا با چسب بندکشی نمود.

  • اصطلاحات بازار و نکات مهم خرید:

در بازار چسب‌های هبلکس مختلفی موجود است که هر کدام نامگذاری‌های مختلفی دارند. بهتر است که چسب هبلکس مورد نیاز از همان کارخانه سازنده هبلکس تهیه شود تا با هبلکس تولیدی آن کارخانه بهترین اتصال را ایجاد نماید.

  • شرایط حمل و نگهداری کارگاهی:

چون چسب‌های هبلکس عمدتاً پایه سیمانی می‌باشند تمام مواردی که در نگهداری سیمان رعایت می‌گردد در مورد چسب‌ها نیز باید رعایت شود. جهت مطالعه شرایط نگهداری سیمان به قسمت کف‌سازی با فوم بتن مراجعه فرمائید.

۱-۲-۵. نحوه اجرای کلی:

اجرای ردیف اول (رج اول) از اهمیت زیادی در دیوار چینی برخوردار می‌باشد. جهت اجرای ردیف اول بهتر است که از ملات ماسه ـ سیمان به نسبت ۱ به ۵ به عنوان ملات تراز کننده زیر کار استفاده شود. لذا بلوک ها باید قبل از اجرا کاملاً رطوبت‌دهی شوند. اجرای دیوار هبلکس نیازمند به کارگیری نیروی متخصص خاصی نمی‌باشد و باید اصول کلی دیوار چینی مطابق با دیوار چینی بوسیله مصالح سنتی بوده و مواردی نظیر هشتی گیر کردن دیوارها به یکدیگر، عدم امتداد درز عمودی بلوک‌ها در دو ردیف متوالی و شاقولی اجرا کردن و ریسمانی کردن دیوار چینی رعایت گردد، (برای توضیح بیشتر به قسمت دیوار چینی با آجر گری مراجعه شود). در صورت استفاده از ملات‌های سنتی توصیه می‌گردد

بلوکها قبل از اجرا زنجاب شده و بعد از اجرا نیز تا سه روز دیوار مرطوب ‌گردد

. جهت اتصال بلوک‌ها به یکدیگر معمولاً فاق و زبانه‌ای روی بلوکه در نظر گرفته شده است

تا بلوک‌ها به یکدیگر چفت و بست شوند. همچنین می‌توان از قطعه فلزی گالوانیزه

که به نام میخ پلاک در بازار موجود است، استفاده کرد. بدین صورت که در محل درز عمودی هر دو بلوک

یک قطعه با چکش داخل دو بلوک کوبیده می‌شود و بلوک‌ها به هم کلاف می‌گردند.

جهت کلاف کردن دیوار به سازه از قطعه L شکلی استفاده می‌شود که

از یک طرف به سازه جوش یا پرچ می‌شود و از طرف دیگر با دو عدد میخ نجاری به بلوک متصل می‌گردد. استفاده از قطعه L شکل در هر ۷۵ سانتی‌متر از ارتفاع دیوار توصیه می‌شود.

جهت اجرای تاسیسات در دیوارهای هبلکس از شیار زن‌های برقی استفاده می‌شود

و محل لوله‌های برق و تاسیسات مکانیکی را باید با دقت و با ابزار مناسب ایجاد کرد

تا آسیب وارده به دیوار حداقل باشد.

به دلیل خاصیت جذب آب هبلکس دیوار، چسبندگی مناسب با هر نوع اندود را دارد

. اگر دیوار با دقت اجرا شده باشد نیازی به آستر گچ و خاک نیست و مستقیماً

می‌توان آستر نهایی گچ را روی آن اجرا کرد و صورت استفاده از پلاسترهای سیمانی، رطوبت‌دهی دیوار

قبل از اجرا الزامی می‌باشد. امکان اجرای انواع نماهای سنگی و سیمانی و کامپوزیت روی دیوار هبلکس مقدور می‌باشد

. بهتر است پس از اجرای دیوار چینی تمام بندهای افقی و عمودی بلوک‌ها با استفاده از چسب هبلکس بندکشی شود.

پــودر آلومینیوم

پودر آلومینیوم : به طور کلی پودر آلومینیوم در تولید بسیاری از انواع مواد منفجره و وسایل آتش بازی کاربرد دارد. همچنین در تولید محصولات الکتریکی دارای کاربرد فراوان است. رنگ ظاهری آن به صورت خاکستری و حالت فیزیکی آن به صورت پودر میباشد. نقطه ذوب این ماده ۶۶۰ درجه سانتی گراد می باشد و نقطه جوش آن ۲۴۶۷ درجه سانتی گراد و این ماده در ردیف مواد نامحلول قرار می گیرد.

پودر آلومینیوم

نامگذاری

در ایالات متحده آمریکا و کانادا برخلاف سایر کشورها به «آلومینیُم»، «آلومینُم» می‌گویند. هر دو تلفظ از واژه لاتین Lumen به معنی «نور» گرفته شده‌است. پیش از جداسازی فلز آلومینیم، اکسید آن آلومین نامید می‌شد. هامفری دیوی که موفق نشده بود از آلومین، آلومینیم تهیه کند، گفت که می‌خواهد نام این فلز را «آلومیم» بگذارد. ولی بعداً آن را به «آلومینم» تغییر داد تا با آلومین مطابقت داشته باشد. با این حال واژهٔ آلومینیم کاربرد عمومی پیدا کرد، زیرا نام بسیاری از عنصرهای فلزی به «یُم» ختم می‌شود.

تاریخچه کشف آلومینیوم

فردریک وهلر” بطور کلی به آلومینیوم خالص اعتقاد داشت. اما این فلز دو سال پیشتر به‌وسیله «هانس کریستین ارستد» شیمیدان و فیزیکدان دانمارکی بدست آمد. در روم و یونان باستان این فلز را به‌عنوان ثابت کننده رنگ در رنگرزی و نیز به‌عنوان بند آورنده خون در زخمها بکار می‌بردند و هنوز هم به‌عنوان داروی بند آورنده خون مورد استفاده‌است. در سال ۱۷۶۱، «گویتون دموروو» پیشنهاد کرد تا alum را آلومین (alumin) بنامند.

پیدایش و منابع

اگر چه Al، یک عنصر فراوان در پوسته زمین است(۱۸٪)، این عنصر در حالت آزاد خود بسیار نادر است و زمانی یک فلز گرانبها و ارزشمندتر از طلا به حساب می‌آمد. بنابراین، به‌عنوان فلزی صنعتی اخیرأ مورد توجه قرار گرفته و در مقیاسهای تجاری تنها بیش از ۱۰۰ سال است که مورد استفاده‌است. در ابتدا که این فلز کشف شد، جدا کردن آن از سنگها بسیار مشکل بود و چون کل آلومینیوم زمین بصورت ترکیب بود، مشکل‌ترین فلز از نظر تهیه به شمار می‌آمد.

آلومینیوم برای مدتی از طلا با ارزش‌تر بود، اما بعد از ابداع یک روش آسان برای استخراج آن در سال ۱۸۸۹، قیمت آن رو به کاهش گذاشت و سقوط کرد. تهیه مجدد این فلز از قطعات اسقاط (از طریق بازیافت) تبدیل به بخش مهمی از صنعت آلومینیوم شد. بازیافت آلومینیوم موضوع تازه‌ای نیست، بلکه از قرن نوزدهم یک روش رایج برای این کار وجود داشت. با اینهمه تا اواخر دهه ۶۰ این یک کار کم منفعت بود تا زمانیکه بازیافت قوطیهای آلومینیومی آشامیدنیها بالاخره بازیافت این فلز را مورد توجه قرار داد. منابع بازیافت آلومینیوم عبارت‌اند از: اتومبیلها، پنجره‌ها، درها، لوازم منزل، کانتینرها و سایر محصولات.

معرفی

آلومینیوم، عنصر شیمیایی است که در جدول تناوبی دارای علامت Al و عدد اتمی ۱۳ می‌باشد. آلومینیوم که عنصری نقره‌ای و انعطاف‌پذیر است، عمدتأ به صورت سنگ معدن بوکسیت یافت می‌شود و از نظر مقاومتی که در برابر اکسیداسیون دارد، همچنین وزن و قدرت آن، قابل توجه‌است. آلومینیوم در صنعت برای تولید میلیونها محصول مختلف بکار می‌رود و در جهان اقتصاد، عنصر بسیار مهمی است.

اجزای سازه‌هایی که از آلومینیوم ساخته می‌شوند، در صنعت هوانوردی و سایر مراحل حمل و نقل بسیار مهم هستند. همچنین در سازه‌هایی که در آنها وزن پایداری و مقاومت لازم هستند، وجود این عنصر اهمیت زیادی دارد.

ویژگی‌های قابل توجه

آلومینیوم، فلزی نرم و سبک، اما قوی است، با ظاهری نقره‌ای – خاکستری مات و لایه نازک اکسایش که در اثر برخورد با هوا در سطح آن تشکیل می‌شود، از زنگ خوردگی بی. ِ چکش خوار، انعطاف پذیر و به راحتی خم می‌شود. همچنین بسیار بادَوام و مقاوم در برابر زنگ خوردگی است. بعلاوه، این عنصر غیر مغناطیسی، بدون جرقه، دومین فلز چکش خوار و ششمین فلز انعطاف‌پذیر است.

کاربردها

چه از نظر کیفیت و چه از نظر ارزش، آلومینیوم کاربردی‌ترین فلز بعد از آهن است و تقریبأ در تمامی بخش‌های صنعت دارای اهمیت می‌باشد. آلومینیوم خالص، نرم و ضعیف است، اما می‌تواند آلیاژهایی را با مقادیر کمی از مس، منیزیوم، منگنز، سیلیکون و دیگر عناصر بوجود آورد که این آلیاژها ویژگی‌های مفید گوناگونی دارند. این آلیاژها اجزای مهم هواپیماها و راکتها را می‌سازند.

وقتی آلومینیوم را در خلاء تبخیر کنند، پوششی تشکیل می‌دهد که هم نور مرئی و هم گرمای تابشی را منعکس می‌کند. این پوششها لایه نازک اکسید آلومینیوم محافظ را بوجود می‌آورند که همانند پوششهای نقره خاصیت خود را از دست نمی‌دهند. یکی دیگر از موارد استفاده از این فلز در لایه آینه‌های تلسکوپ‌های نجومی است.

فهرست کاربردها

برخی از کاربردهای فراوان آلومینیوم عبارت‌اند از: حمل و نقل (اتومبیل‌ها، هواپیماها، کامیون‌ها، کشتی‌ها، ناوگانهای دریایی، راه آهن و…) بسته‌بندی (قوطی‌ها، فویل و…) ساختمان (درب، پنجره، دیوار پوشها و…) کالاهای با دوام مصرف کننده (وسایل برقی خانگی، وسایل آشپزخانه، …) خطوط انتقال الکتریکی (به‌علت وزن سبک اگرچه هدایت الکتریکی آن تنها ۶۰٪ هدایت الکتریکی مس می‌باشد) ماشین آلات اکسید آلومینیوم (آلومینا) بطور طبیعی و بصورت کوراندوم، سنگ سنباده، یاقوت و یاقوت کبود یافت می‌شود که در صنعت شیشه‌سازی کاربرد دارد. یاقوت و یاقوت کبود مصنوعی در لیزر برای تولید نور هم‌نوسان بکار می‌روند. آلومینیوم با انرژی زیادی اکسیده می‌شود و در نتیجه در سوخت موشکهای با سوخت و دمازاها مورد استفاده واقع می‌شود.

ایزوتوپها

آلومینیوم، دارای ۹ ایزوتوپ است که عمده‌ترین آنها بین ۲۳ تا ۳۰ مرتب شده‌اند. تنها Al-۲۷ (ایزوتوپ پایدار) و Al-۲۶ (ایزوتوپ رادیواکتیو) بطور طبیعی وجود دارند. Al-۲۶ از پراشیدن ذرات اتم آرگون در اتمسفر که در نتیجه پروتونهای اشعه کیهانی رخ می‌دهد، تولید می‌شود. ایزوتوپهای آلومینیوم، کاربردهای عملی در تعیین قدمت رسوبات دریایی، خاستگاه منگنز، یخهای دوران یخبندان، کوارتز در صخره‌ها و شهاب سنگها دارد.

Al-۲۶ اولین بار در مطالعات ماه و شهاب‌سنگها بکار رفت. اجزاء شهاب‌سنگها بعد از جدا شدن از پیکره مادر در مدت سفر خود در فضا در معرض شدید بمباران اشعه کیهانی هستند که باعث تولید آلومینیوم ۲۷ پایدار می‌شود. بعد از سقوط روی زمین، حفاظ اتمسفر مانع از تولید Al-۲۶ بیشتر از قطعات شهاب‌سنگها می‌شود و واپاشی آن در تعیین عمر زمینی آنها موثر است. تحقیقات روی شهاب‌سنگها ثابت کرده‌است که Al-۲۶ در زمان شکل‌گیری سیاره ما نسبتاً به مقدار فراوان وجود داشته‌است. احتمالاً انرژی آزاد شده در نتیجه واپاشی Al-۲۶، ذوب شدن مجدد و جدایی سیارکها بعد از شکل گیری آنها را ۲-۴ میلیارد سال پیش در پی داشته‌است.

هشدارها

آلومینیوم یکی از معدود عناصر فراوانی است که ظاهراً هیچ فعالیت موثری در سلولهای زنده ندارد. اما درصد کمی از مردم به آن حساسیت دارند. آنها تجربه کرده‌اند تماس هر نوع از آن موجب التهاب پوستی می‌شود. مصرف داروهای بند آورنده خون و مواد ضد عرق باعث ایجاد جوشهای خارش آور و سوء هاضمه می‌گردد. عدم جذب مواد غذایی مفید از غذاهای پخته شده در ظروف آلومینیومی همچنین تهوع و سایر علائم مسمومیت در نتیجه خوردن اینگونه محصولات مانند Maalox، Amphojel، Kaopectate.

در سایر افراد آلومینیوم مانند فلزات سنگین، سمی نیست،

اما در صورت مصرف زیاد علائمی از مسمومیت دیده شده‌است.

اگرچه استفاده از ظروف غذای آلومینیومی به خاطر مقاومت در برابر زنگ‌زدگی و خاصیت هدایت گرمایی بالای آنها بسیار رایج است،

در کل، هیچگونه علامتی در مورد ایجاد مسمومیت آنها دیده نشده‌است.

مصرف زیاد داروهای ضد اسید و مواد ضد عرق که حاوی ترکیبات آلومینیومی هستند

، احتمال مسمومیت بیشتری دارند. بعلاوه احتمال ارتباط آلومینیوم با بیماری آلزایمر مطرح شده‌است،

گرچه اخیرا این فرضیه رد شده‌است. مصرف زیاد این عنصر باعث کم خونی نیز می‌گردد.

املای انگلیسی

املاء رسمی این عنصر در زبان انگلیسی، IUPAK) Aluminium) است،

گرچه عموماً آمریکایی‌ها و کانادایی‌ها آنرا بصورت Aluminum نوشته و تلفظ می‌کنند.

«همفری دیوی» در سال۱۸۰۷ Aluminum را برای عنصر کشف شده در آن زمان ارائه کرد،

اما بعداً تصمیم گرفت تا این نام را به Aluminium تغییر دهد که با وجود ium در نام بیشتر عناصر تطبیق کند.

بعدها املا Aluminium در بریتانیا و آمریکا متداول شد، اما بعد بتدریج آمریکایی‌ها برای اهداف

غیرتخصصی این نام را به Aluminum برگرداندند. نام رسمی این عنصر در آمریکا و در رشته شیمی تا سال ۱۹۲۶ بصورت Aluminium بکار رفت.

از این تاریخ به بعد انجمن شیمی آمریکا تصمیم به استفاده از املاء Aluminum در نشرِات خود گرفت.

     ایمنی:
خطرات کلی: پودر آلومینیوم در ردیف کالاهای خطرناک قرار دارد.

پودر آلومینیوم یک ماده جامد قابل اشتعال بوده که در صورت ترکیب

با هوا خطر انفجار و حریق را به همراه دارد و امکان وقوع انفجار و حریق را افزایش می دهد.

     بهداشت:
تماس با پودر آلومینیوم ممکن است باعث ایجاد صدمات و آسیب هایی شود که اهم آن شامل موارد زیر میباشد :
۱)    چشم : باعث بوجود آمدن سوزش در ناحیه تماس با چشم شود.
۲)    پوست : به وجود آمدن سوزش و خارش در ناحیه تماس با پوست شود.
۳)    استنشاق: باعث بوجود آمدن مشکلات تنفسی مانند تنگی نفس و سرفه می شود.
۴)    بلعیدن: در صورت بلعیدن ممکن است سوزش و درد در سیستم دستگاه گوارش را به وجود آورد.

     راه کارهای درمانی:
۱)    درصورت تماس با چشم باید چشم ها را سریعاً به مدت ۱۵ دقیقه با آب تمیز شست.

درصورت عدم بهبود حتماً به چشم پزشک و مراکز درمانی مراجعه نمود.
۲)    درصورت تماس با پوست باید محل مورد تماس را به طور کامل با آب و صابون شست.
۳)    در صورت استنشاق سعی شود که هر چه سریعتر فرد آسیب دیده

را از محیط خارج و به هوای آزاد منتقل کرد. در صورت عدم بهبود

به پزشک متخصص مراجعه شود .
۴)    در صورت بلعیدن سعی شود مقدار زیادی آب مصرف شود.

درصورت عدم بهبود باید به مراکز درمانی مراجعه گردد.

     خطر آتش سوزی:
پودر آلومینیوم یک ماده جامد قابل اشتعال بوده

که درصورت ترکیب با هوا خطر انفجار و حریق را به همراه دارد

. جهت مبارزه با این نوع حریق باید از خاموش کننده پودر خشک استفاده نمود

. قابل توجه آنکه در اطفاء این نوع حریق به هیچ عنوان نمی بایستی از خاموش کننده آب استفاده نمود

زیرا سبب افزایش میزان حریق می شود.

     جنبه های زیست محیطی:
از آنجا که پودر آلومینیومی در ردیف کالاهای خطرناک قرار دارد

لذا این ماده قابلیت بازیافت را ندارد . در رابطه با دسترس بودن

این کالا لازم است اقدامات و تمهیدات لازم معمول و هماهنگی

با مسئولین محیط زیست انجام شود. در صورت راه یافتن

این ماده به آب دریا و یا ‌آبهای زیر زمینی آلودگی به همراه خواهد داشت.

عمده خواص بلوک هبلکس

عمده خواص بلوک هبلکس به شرح زیر میباشد :
وزن مخصوص : هر متر مکعب بلوک هبلکس حدود ۵۵۰ الی ۶۵۰ کیلوگرم مقاومت فشاری : ۳۰ تا ۳۵ کیلوگرم بر سانتیمتر مربع با امکان افزایش آن بر حسب سفارش و نیاز مصرف کننده
کارکردن با بلوک هبلکس بسیار آسان است مثلا به راحتی میتوان آنرا اره نموده و یا میخ در آن کوبیده شود و یا جای پریز یا کانال عبور سیم برق و لوله آن در آن بوجود آورد. علاوه بر این بتن سبک در مقابل آتش بسیار مقاوم است و کلیه شرایط سلامت محیط زیست را دارا میباشد.

با توجه به آیین نامه جدید محاسبه ایمنی ساختمانها در برابر زلزله و مبحث ۱۸ و ۱۹ بکارگیری مصالح سبک وزن راه حل مناسب و با صرفه در جهت افزایش ایمنی ساختمان میباشد و بلوک هبلکس تامین کننده این مزیت فنی است. یک متر مکعب بلوک هبلکس حدود ۵۵۰ الی ۶۵۰ کیلوگرم وزن دارد که برابر ۸۶۶ عدد آجر به وزن ۱۷۵۰ کیلوگرم میباشد.

بعبارت دیگر یک عدد بلوک هبلکس ۲۰*۲۵*۶۰ مطابق با ۲۶ عدد آجر است در حالیکه وزن آن برابر وزن ۱۰ عدد آجر میباشد و یک کارگز براحتی میتواند آنرا حمل نماید و سریعا نیز نصب میگردد. ضمنا ملات مصرفی  برابر ۲۵% ملات مورد نیاز برای اجرای همان دیوار با آجر بوده و به درصد سیمان کمتری نیز در ملات نیاز دارد. بعنوان مثال چنانچه برای اجرای یک دیوار با آجر به یکصد کیلوگرم سیمان نیاز باشد همان دیوار در صورت استفاده  ۱۵ کیلوگرم سیمان مصرف میکند.

همچنین بارگیری و حمل  که در قالبهای ۳/۱۵ متر مکعبی بسته بندی میشود راحتر و سریعتر خواهد بود.

مشخصات فنی بلوک هلبکس:

ابعاد :

۱۰*۲۵*۶۰
۲۰*۲۵*۶۰
۳۰*۲۵*۶۰
۱۵*۲۵*۶۰
۲۵*۲۵*۶۰
بنا به درخواست مصرف کننده

مقاومت فشاری بلوک هبلکس ۳۵-۲۵ kg/cm2

وزن مخصوص بلوک هبلکس ۶۵۰-۵۵۰ kg/cm2

بلوک هبلکس

دستور العمل اجرایی بلوک هبلکس :

کادر اجرایی : کارکردن با بلوک هبلکس نیاز به تخصص خاصی ندارد. با توجه به ابعاد و سهولت کار با بلوک هبلکس سرعت اجرا نیز نسبت به آجر و سفال تا ۲ الی ۳ برابر افزایش می یابد.

ملات مورد نیاز   : همان ماسه و سیمان میباشد و با توجه به اینکه یک نوع بتن سبک میباشد و همگونی کاملی با ملات ماسه و سیمان دارد میتوان نسبت ترکیب را ۵ یا ۶ به یک تبدیل و در مصرف سیمان صرفه جویی بیشتری نمود. در مواردیکه تیغه بندیهای مورد احرا با آب و رطوبت سر و کاری نداشته باشد (مثل دیوار اتاق خواب ، کار و …) میتوان از ملات کچ و خاک (به لحاظ صرفه حویی اقتصادی) نیز استفاده نمود.

جذب آب : با توجه به ابعاد متخلخل بودن ، نم و رطوبت توسط این بلوکها منتقل نمیشود.
نکته مهم : در عین اینکه این بلوکها نم و رطوبت را منتقل نمیکنند ولی در سطح  آب بیشتری را نسبت به مصالح مشابه جذب میکنند لذا در زمان استفاده از بلوک هبلکس باید نکات زیر رعایت شود :اولا قبل از اجرا باید کاملا خیس شوند.

دوما ملات مصرفی را نیز باید با دقت بیشتری تهیه نمود.
سوما بعد از اجرا در صورت امکان به دیوارها آب داده شود.
اندود گچ و خاک  : با توجه به سطح صاف و صیقلی بلوک هبلکس نسبت به سایر مصالح

(در صورت اجرای صحیح دیوارها به اندودی بیش از ۱ الی ۲ سانتیمتر نیاز نخواهد بود)

یعنی در هر طرف نیم الی یک سانت.
از نظر نصب تاسیسات و نماسازی: (اعم از لوله ، کابینت ، سنگ ، سرامیک ، …)

مانند سایر مصالح میباشد و چنانچه به صورت صحیح اجرا شود با مشکلی مواجه نخواهد شد.